Eyvallah

Ele öğün bize düğüm

Elde düğün bize hüzün

Denî dünya güğüm

Cümbüşe düşmüş, teli elden

Gün gelir gideriz bu elden

Düşeriz elden dilden

Seferde kalem, hazarda name

Bekleme, gelmez elden

Tüter dumansız bestem

Nefese gelmiş gül destem

Anıları beyhude seçmiş

Oyun kör, ebesi elden

Ne altın ne ziynet

Neye minnet neye himmet

Tahtsız gönül versen de

Bahtın silinmez elden

Kaderin de kaderi, kader

Zaman içer, mekân seçer

İnciyle boncuğu takas edince

Sedefkâr savrulur elden

Gelirse derinden

Söylerse gönülden

Sözün güzeli vesselam:

“Eyvallah” ise ne gelir elden…